viernes, 10 de julio de 2015

Carta a Ari IV - Poema

Querido león de Dios

Mi ángel, mi tesoro
Extraño tanto sentirte, que a veces pienso- he de volverme loca
Tus movimientos leves, esa forma de llamar mi atención
Trato de no pensar, soñar, creer, esperar
Pero mi corazón se aflije, entonces caigo
Estarás viendome ahora?
Desearía escuchar un mamá
Voy en tu búsqueda pero no me conforta
Muchos dicen "se te va a pasar"
Lloro pensando en silencio
Que nunca te podré abrazar
Y aunque aun siento el anhelo
No puedo evitar desesperar
Hoy, mi amor, iré a verte
Ojalá pueda encontrar un poco de paz.

REMS



jueves, 9 de julio de 2015

Mentira - Poema

Mi vida eres tú
Y solamente tú
Mentira!
Es solo el verso de una canción
Una a la que el mundo escucha
Pero yo simplemente ya no.
Estoy marcado por un destino
Donde no hay espacio para el amor
No canciones ni romanticismo
Muerto en vida, he quedado yo.
Pasa el tiempo, viejo me he vuelto
Sin esperanza, con un mundo aterrador
No espacios, solo es el viento
Que no trae ningún resplandor

REMS

Samaritano- Poema

He despetado con el corazón en la mano
Late tanto que va pronto a explotar
Me vea más corta que un enano
No quiero más, solo llorar

Yo sé bien que no camino
Que nunca podré más andar
No soy como el porcino
Mi perfume huele como a mar

Has cortado de mi mano
No porque pueda yo robar
Soy un buen samaritano
Que he dejado ya de respirar

REMS

Digt I

Tænker jeg på et liv
Et, hvor én føler sig ik´ tøm
Alt er bare ingenting
Mening kan ikke ses
Hvad er det du vil?
At være li´som de andre vil
Eller den du er der helt ind?
La´ være ned at klage over alt
Optimistisk er dét du skal
Smil, ba´ giv en forskel
Ikke glemt at være dig selv!

REMS


Et øjeblik - Digt

Et øjeblik
Har kigget jeg på dig
Du går en vej
Som ikke er min ideel
En fantasi
Har jeg i mine tanker
Hvor det dejligt,
Du er kun min!
Pludselig åben jeg mine øjne
Er alene uden kærlighed
Savner dig med hele af mit hjerte
Du og jeg er ikke ens
Farvel siger du hele tiden
Mens på gensyn vil jeg hellere så sige...

REMS

martes, 7 de julio de 2015

Poema VII

Quisiera enamorarme
Sentir esas cosquillas
Por las que sonreía

Paso yo, a buscarme
No llevo las delicias
Por las que él moría

Procuro no asustarme
Veo sus tonterias
Más no soy una impía

No puedo encontrarme
Le temo a las pastillas
Más voy por esa vía

Deja de lastimarme
Son muchas perecias
Por esa cruel tranvía

Prefiero alejarme
De todas sus manías
Que son mi agonía

No puedes tú vencerme
Con esas porquerías
Que inventas cada día

Basta de insultarme
Pensé que acabrías
Con ser mi antología

No dejo de extrañarme
Por toda tu apatía
No soy yo, la arpía

Me siento hoy muy firme
De decir en armonía
Se acabó, hoy es el día


REMS




lunes, 6 de julio de 2015

Nos perdimos - Poema

Ya no sé quien eres
Tampoco sé quien soy
No me enamoré de inmediato
Pero con el tiempo solo te amé
He llorado tantas veces
Me he perdido en un abismo
Salí corriendo a tus brazos
Pensaba en ser feliz
Hoy por hoy no lo niego
Vivo de la fantasía
Creando mil y un poesías
Ninguna me acerca a ti.

No se que pasaría
Pero sé no soy tu vida
No hay miradas con ternura
Ni abrazos con amor
Sólo momentos gratos
Que nos regalan mil sonrisas
Aunque por dentro sea el dolor
Que embarga el corazón
De ver que hasta los besos
Son solo de mentira
No hay encanto, ni las ganas
De decirnos un mi amor.

REMS